ปรัชญาเพื่อการทำงานและชีวิตของ ดร. เทียม โชควัฒนา
จาก หนังสือ 365 วัน ร่วมกันทำดี

คนเราเมื่อมีโอกาสเรียนหนังสือน้อย ต้องตระหนักให้ดีว่าเรียนมาน้อย แต่อย่าให้การศึกษาที่มีอยู่น้อยเป็นอุปสรรคขัดขวางความก้าวหน้า ในทางตรงกันข้าม ต้องเป็นคนที่เอาใจใส่ต่อการศึกษานอกห้องเรียนให้มาก

เมื่อเรียนมาน้อย ก็ต้องรักการอ่านและการฟัง อ่านข่าวและติดตามความเคลื่อนไหวของตลาดและความเป็นไปของบ้านเมืองอย่างสม่ำ เสมอ ต้องเป็นคนช่างซักช่างถาม เพื่อเสาะหาความรู้จากผู้ที่มีความรู้ ผู้มีประสบการณ์เสมอ แล้วจดจำบทเรียนต่างๆจาก การอ่าน การฟ้ง และการทำงานร่วมก้บคนอื่นไว้ เมื่อมีความรู้แล้วก็ต้องนำความรู้เหล่านั้นมาพินิจพิเคราะห์พิจารณา เพื่อใช้เป็นข้อมูลสำหรับการทำงาน อย่ามัวแต่คิดว่า การที่ได้เรียนมาน้อยเป็นปมด้อยที่ทำให้เราเกิดความท้อถอยในขณะที่ต้องแข่้งขันในเชิงธุรกิจ

ในการทำงานต้องทำให้ได้ทุกอย่าง ตั้งแต่การแบกของเยี่ยงจับกัง การซื้อของไปขาย การออกไปพบลูกค้า เพื่อรับการสั่งของจากลูกค้า อย่าเกี่ยงงาน ต้องถือว่าการมีโอกาสได้ทำงานก็คือ การมีโอกาสที่จะเพิ่มพูนประสบการณ์ให้กับเรา แล้วต้องทำด้วยความเต็มใจ เต็มความสามารถ

คนเราหากมองว่าโอกาสของการได้ทำงานเป็นการเสริมสร้างประสบการณ์ ก็จะมีนิสัยไม่เกี่ยงงาน แต่ถ้าหากคนเรามัวแต่เลือกงาน อาจจะไม่มีโอกาสได้ทำงาน แล้วจะเอาประสบการณ์มาจากไหน จงยอมเหน็ดเหนื่อยยอมลำบากกับงานใหม่ๆ เพื่อความรู้และประสบการณ์ แม้จะเรียนมาน้อย แต่ยอมทำงานมาก ก็จะมีความรู้ มีประสบการณ์ที่สะสมไว้ใช้เป็นทุนต่อไป

คนเราคิดได้อย่างนี้ก็จะไม่ย่อท้อกับการต่อสู้ และจะขยันทำงานหาประสบการณ์ด้วยความถือมั่นว่า การเรียนรู้และสู้งาน คือ พื้นฐานของความสำเร็จ.