ปรัชญาเพื่อการทำงานและชีวิตของ ดร. เทียม โชควัฒนา
ที่มา หนังสือ 365 วัน ร่วมกันทำดี


ปรัชญาชีวิตข้อนี้ต้องจดจำให้ขึ้นใจ แล้วใช้เป็นหลักในการทำงาน เป็นแนวทางของการปฏิบัติตนมิให้ผิดพลาดหรือล้มเหลว เป็นการรู้จักการพิจารณาการทำงานแต่ละชิ้น แต่ละอัน แล้วลงมือปฏิบัติด้วยความพยายามอันเหมาะสม ถูกต้อง สอดคล้องกับจังหวะชีวิตที่ควรจะเป็น

งานบางอย่างเป็นงานที่รีรอชักช้าไม่ได้ ต้องรีบทำเหมือนกับสุภาษิตที่ว่า “น้ำขึ้นให้รีบตัก” งานบางอย่างต้องตัดสินใจเร็ว แก้ไขเร็ว ทำให้จบเร็ว ไม่เช่นนั้นปัญหาที่มีอยู่อาจจะลุกลามไปใหญ่โต กว้างขวาง หรือโอกาสที่มีอยู่อาจสูญเสียไปก็ได้

งานบางอย่างเป็นงานที่ผลีผลามไม่ได้ เป็นสิ่งที่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ ค่อยเป็นค่อยไป เหมือนสินค้าบางตัวที่จะทำ จะให้โตเร็วพรวดพราดไม่ได้ อาจจะต้องค่อยๆทำ อย่างค่อยเป็นค่อยไป จะได้ไม่ผิดพลาด งานที่ต้องใช้เวลายาวนานแก้ไขใจร้อนไม่ได้ ก็ไม่ควรจะรีบร้อน เพราะถ้าใช้เวลาน้อยเกินไป เร่งรีบเกินไปจะมีข้อบกพร่องเกิดขึ้นได้

งานบางอย่างถ้าจะทำแล้วต้องโหมหนักเอาจริงเอาจัง เหมือนการออกสินค้าบางตัว ในสภาวะที่ตลาดมีการแข่งขันสูง เราอาจจะต้องมีความจำเป็นจะต้องต่อสู้อย่างรุนแรง อันนี้ก็คือสิ่งที่ต้องทำอย่างหนักหน่วง

งานบางอย่างนั้นจะโหมเลยทันทีไม่ได้ ต้องค่อยๆทำ ค่อยๆลอง บางเวลาสิ่งที่เคยทำหนักอาจต้องผ่อนลงมาบ้าง เพราะถ้าทุ่มเทเกินไปก็มิใช่ว่าจะได้ประโยชน์มากขึ้น เสียเวลากับงานนั้นมากเกินไป ทั้งๆที่ประโยชน์ที่พึงได้ก็ไม่คุ้ม งานอย่างนี้ก็ต้องทุ่มเทแต่พอควร

หลักปรัชญาข้างต้นนั้น จะทำให้เราหมั่นพิจารณาอยู่เสมอว่า งานชิ้นไหนต้องทำก่อน (เร็ว) งานชิ้นไหนต้องทำทีหลัง (ช้า) งานชิ้นไหนที่ต้องทุ่มเทอย่างจริงจัง (หนัก) และงานชิ้นไหนที่ต้องทุ่มเทแต่พอควร (เบา) เพื่อให้เรากะจังหวะเวลาและกำหนดความเข้มข้นของความพยายามที่เหมาะสมกับงานแต่ละชิ้นที่เราจะต้องทำ.