หลังจากที่จิตใจห่อเหี่ยว ไม่ค่อยจะมีความสุขซักเท่าไหร่ เพราะลูกสาวก็แขนหักดามเหล็ก ส่วนตัวผมเองก็เดี้ยง เท้าบวมเดินเป็นชายน้อยไปพักใหญ่ ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากทั้งสองคนแล้ว ก็เริ่มมีความสุขกลับคืนมาอีกไม่น้อย คนเรามีชีวิตอยู่ได้ก็ด้วยกำลังใจนี่แหละครับ ว่าไม๊

วันนี้เลยตื่นแต่เช้า เพราะอากาศแถวบ้านนอก(ศรีราชา) ที่ผมอยู่สดชื่นและบริสุทธิ์มาก ยิ่งเข้าหน้าหนาวด้วยแล้ว ได้บรรยากาศความหนาวโชยมากรายๆ จนอดไม่ได้ที่จะแหงนหน้าขึ้นสูดอากาศลึกๆเข้าเต็มปอด พร้อมกับผายมือทั้งสองข้างออกเพื่อให้กระบังลมขยายตัวได้เต็มที่ ได้อากาศแบบนี้ตลอดปีตลอดชาติก็ดีสินะครับ

พญาสัตตบรรณ

พญาสัตตบรรณ

มาถึงที่ทำงานขณะที่รอเครื่องคอมฯบู้ทอยู่ ก็มองไปนอกกระจก เห็นต้น “พญาสัตตบรรณ” ยืนต้นตระหง่านร่วม 15 เมตร ก็นึกได้ว่าตอนที่เค้าเอามาปลูกตอนแรกมันสูงแค่เมตรกว่าๆเอง เออเนาะ นี่มันก็สิบกว่าปีแล้วนี่นา มันคงเข้าช่วงวัยรุ่นแล้ว ส่วนเราก็เข้าวัยรุ่นเหมือนกัน แต่เป็นวัยรุ่นระยะสุดท้าย (เ้ศร้าจัง คิดมากนะเนี่ย)

มองขึ้นไปบนยอดต้นพญาสัตตบรรณ ที่สูงชลูดจนต้องแหงนคอตั้งบ่า ก็เห็นสัจจธรรมว่า ชีวิตมีเกิด แก่ เจ็บ ตาย หนีไม่พ้นจริงๆ ถึงจะใหญ่ค้ำโลกแค่ไหน แต่ท้ายที่สุดก็เล็กกว่าโลงอยู่ดี ถ้าใช้ชีวิตแบบ MOSO ที่พ่อหลวงสอนไ้ว้ บ้านเมืองคงสงบสุขไปนานแล้ว นี่ก็เพราะไม่ MOSO เลยเป็นอย่างที่เห็น ที่มันยุ่งเหยิงขนาดนี้ไม่ใช่เพราะความโลภหรอกเรอะ

พล่ามมากไปแล้ว เหมือนคนแก่เข้าไปทุกที เพราะมีคำพังเพยว่าเด็กจะนึกถึงอนาคต แต่คน(เกือบ)แก่ จะนึกถึงแต่อดีต 555 เอาเป็นว่าวันนี้จะแนะนำ Theme WordPress สวยๆ เหมาะกับบล็อกที่เกี่ยวกับเด็กๆ Theme นี้ชื่อว่า Little United Nations ครับ และที่สำคัญฟรีอีกแล้วพี่น้องค๊าบ.

Little United Nations

Little United Nations